Doshch

1.
Doshch pomiz’h namy sutinky pliv,
Mjav u dolon’ax hlynu movchann’a...
Pevno, nove shchos’ lipyty xotiv,
Shchos’ modernove i nezvychajne.
Til’ky banal’nist’, zradlyva, jak svit,
Klala nam ruky xolodni na plechi...
Kava. I doshch za viknom shelestyt’.
Krapli na skli – krapky dol’ perexreshchenyx.
Misto steche u strumkax parasol’
Sonno, stryvoz’heno, led’ akvarel’no –
Vycvile pletyvo stomlenyx dol’
Na polotni, shcho po krokax rozsteleno...
Vechir. Blide zbajduz’hile proshchann’a.
Rozcherky zlyvy sirijut’ krylato...
U pavutynni bezplidnyx blukan’
Doshch – mij samotnij xudoz’hnyk-nevdaxa...

2.
U skl’anij xurtovyni doshchu
Ty navr’ad utechesh vid sebe.
Vid peresoxlyx rym,
Temnyx pecher dumok...
Shchos’ krychatyme dykyj viter
Prosvoje nepoxytne kredo
I zakydatyme zlovist’am,
Jak boz’hevil’nyj prorok.

Na skl’anyx vitraz’hax vitryn
Zastyhaje bezbarvno doshch,
Zlamana parasol’a
Zradyt’ bezzaxysnist’ nochi.
Ty u zlyvi mene ne znajdesh,
Navit’ jakshcho zaxochesh.
Ne perejmajs’a nadijeju –
Ja z’h bo sama je – doshch...

<--nazad | dali-->